دسته: شعرا

غزل 263 گفتمش سیر ببینم مگر از دل برود وآن چنان پای گرفته‌ست که مشکل برود   دلی از سنگ بباید به سر راه وداع تا تحمل کند آن روز که محمل برود   چشم حسرت به سر اشک فرو می‌گیرم که اگر راه دهم قافله بر گل برود   ره ندیدم چو برفت از…

غزل 262 عیبی نباشد از تو که بر ما جفا رود مجنون از آستانه لیلی کجا رود   گر من فدای جان تو گردم دریغ نیست بسیار سر که در سر مهر و وفا رود   ور من گدای کوی تو باشم غریب نیست قارون اگر به خیل تو آید گدا رود   مجروح تیر…

غزل 261 یا رب شب دوشین چه مبارک سحری بود کاو را به سر کشته هجران گذری بود   آن دوست که ما را به ارادت نظری هست با او مگر او را به عنایت نظری بود   من بعد حکایت نکنم تلخی هجران کان میوه که از صبر برآمد شکری بود   رویی نتوان…