دسته: شهریار

۳۷ ‫آمد ز بادکوبه پسرخاله ام شُجا ‫شجاع خال اوْغلونون باکى سوْقتى ‫با قامتى کشیده و با صحبتى رسا ‫دامدا قوران سماوارى ، صحبتى ‫در بام شد سماور سوقاتیش به پا ‫یادیمدادى شسلى قدى ، قامتى ‫از بختِ بد عروسى او شد عزاى او ‫جؤنممه گین توْیى دؤندى ، یاس اوْلدى ‫آیینه ماند و نامزد…

۳۸ ‫چشمانِ ننه قیز به مَثَل آهوى خُتَن ‫حیدربابا ، ننه قیزین گؤزلرى ‫رخشنده را سخن چو شکر بود در دهن ‫رخشنده نین شیرین-شیرین سؤزلرى ‫ترکى سروده ام که بدانند ایلِ من ‫ترکى دئدیم اوْخوسونلار اؤزلرى ‫این عمر رفتنى است ولى نام ماندگار ‫بیلسینلر کى ، آدام گئدر ، آد قالار تنها ز نیک و…

۳۹ ‫پیش از بهار تا به زمین تابد آفتاب ‫یاز قاباغى گوْن گوْنئیى دؤیَنده با کودکان گلولة برفى است در حساب ‫کند اوشاغى قار گوْلله سین سؤیَنده ‫پاروگران به سُرسُرة کوه در شتاب ‫کوْرکچى لر داغدا کوْرک زوْیَنده ‫گویى که روحم آمده آنجا ز راه دور ‫منیم روحوم ، ایله بیلوْن اوْردادور ‫چون کبک ،…