دسته: شهریار
-
۱
سلام بر حیدر بابا حیدر بابایه سلام ۱ حیدربابا چو ابر شَخَد ، غُرّد آسمان حیدربابا ایلدیریملار شاخاندا سیلابهاى تُند و خروشان شود روان سئللر سولار شاققیلدییوب آخاندا صف بسته دختران به تماشایش آن زمان قیزلار اوْنا صف باغلییوب باخاندا بر شوکت و تبار تو بادا سلام من سلام اولسون شوْکتوْزه ائلوْزه ! گاهى رَوَد…
-
۲
2 حیدربابا چو کبکِ تو پَرّد ز روى خاک حیدربابا ، کهلیک لروْن اوچاندا خرگوشِ زیر بوته گُریزد هراسناک کوْل دیبینن دوْشان قالخوب قاچاندا باغت به گُل نشسته و گُل کرده جامه چاک باخچالارون چیچکلنوْب آچاندا ممکن اگر شود ز منِ خسته یاد کن بیزدن ده بیر موْمکوْن اوْلسا یاد ائله دلهاى غم گرفته ،…
-
۳
3 چون چارتاق را فِکنَد باد نوبهار بایرام یئلى چارداخلارى ییخاندا نوروزگُلى و قارچیچگى گردد آشکار نوْروز گوْلى ، قارچیچکى چیخاندا بفشارد ابر پیرهن خود به مَرغزار آغ بولوتلار کؤینکلرین سیخاندا از ما هر آنکه یاد کند بى گزند باد بیزدن ده بیر یاد ائلییه ن ساغ اوْلسون گو : درد ما چو کوه بزرگ…