دسته: شهریار

۳۳ ‫نوروزعلى و کوفتنِ خرمنِ جُوَش ‫نوْروز على خرمنده وَل سوْرردى ‫پوشال جمع کردنش و رُفتن از نُوَش ‫گاهدان یئنوب ، کوْلشلرى کوْرردى ‫از دوردستها سگ چوپان و عوعوَش ‫داغدان دا بیر چوْبان ایتى هوْرردى دیدى که ایستاده الاغ از صداى سگ ‫اوندا ، گؤردن ، اولاخ ایاخ ساخلادى ‫با گوشِ تیز کرده براى بلایِ…

۳۴ ‫وقتِ غروب و آمدنِ گلّة دَواب ‫آخشام باشى ناخیرینان گلنده در بندِ ماست کُرّة خرها به پیچ و تاب ‫قوْدوخلارى چکیب ، وورادیق بنده گلّه رسیده در ده و رفته است آفتاب ‫ناخیر گئچیب ، گئدیب ، یئتنده کنده ‫بر پشتِ کرّه ، کرّه سوارانِ دِه نگر ‫حیوانلارى چیلپاق مینیب ، قوْواردیق ‫جز گریه…

۳۶ ‫بر اهل ده شبانِ زمستان بهانه اى است ‫قیش گئجه سى طؤله لرین اوْتاغى ‫وان کلبة طویله خودش گرمخانه اى است ‫کتلیلرین اوْتوراغى ، یاتاغى ‫در رقصِ شعله ، گرم شدن خود فسانه اى است ‫بوخاریدا یانار اوْتون یاناغى ‫سِنجد میان شبچره با مغز گردکان ‫شبچره سى ، گیردکانى ، ایده سى ‫صحبت چو…