دسته: شهریار

۴۰ ‫رنگین کمان ، کلافِ رَسَنهاى پیرزن ‫قارى ننه اوزاداندا ایشینى خورشید ، روى ابر دهد تاب آن رسَن ‫گوْن بولوتدا اَییرردى تشینى دندان گرگ پیر چو افتاده از دهن ‫قورد قوْجالیب ، چکدیرنده دیشینى ‫از کوره راه گله سرازیر مى شود ‫سوْرى قالخیب ، دوْلائیدان آشاردى ‫لبریز دیگ و بادیه از شیر مى شود…

۴۱ ‫دندانِ خشم عمّه خدیجه به هم فشرد ‫خجّه سلطان عمّه دیشین قیساردى کِز کرد مُلاباقر و در جاى خود فُسرد ‫ملا باقر عم اوغلى تئز میساردى ‫روشن تنور و ، دود جهان را به کام بُرد ‫تندیر یانیب ، توْسسى ائوى باساردى ‫قورى به روى سیخ تنور آمده به جوش ‫چایدانیمیز ارسین اوْسته قایناردى…

۴۲ ‫جالیز را به هم زده در خانه برده ایم ‫بوْستان پوْزوب ، گتیرردیک آشاغى ‫در خانه ها به تخته – طبقها سپرده ایم ‫دوْلدوریردیق ائوده تاختا-طاباغى ‫از میوه هاى پخته و ناپخته خورده ایم ‫تندیرلرده پیشیرردیک قاباغى ‫تخم کدوى تنبل و حلوایى و لبو ‫اؤزوْن ئییوْب ، توخوملارین چیتداردیق خوردن چنانکه پاره شود خُمره…