دسته: سعدی

غزل 128   چو ترک دلبر من شاهدی به شنگی نیست چو زلف پرشکنش حلقه فرنگی نیست   دهانش ار چه نبینی مگر به وقت سخن چو نیک درنگری چون دلم به تنگی نیست   به تیغ غمزه خون خوار لشکری بزنی بزن که با تو در او هیچ مرد جنگی نیست   قوی به…

غزل 127   دل نماندست که گوی خم چوگان تو نیست خصم را پای گریز از سر میدان تو نیست   تا سر زلف پریشان تو در جمع آمد هیچ مجموع ندانم که پریشان تو نیست   در تو حیرانم و اوصاف معانی که تو راست و اندر آن کس که بصر دارد و حیران…

غزل 126   نه خود اندر زمین نظیر تو نیست که قمر چون رخ منیر تو نیست   ندهم دل به قد و قامت سرو که چو بالای دلپذیر تو نیست   در همه شهر ای کمان ابرو کس ندانم که صید تیر تو نیست   دل مردم دگر کسی نبرد که دلی نیست کان…