دسته: سعدی

غزل 20   لاابالی چه کند دفتر دانایی را طاقت وعظ نباشد سر سودایی را   آب را قول تو با آتش اگر جمع کند نتواند که کند عشق و شکیبایی را   دیده را فایده آن است که دلبر بیند ور نبیند چه بود فایده بینایی را   عاشقان را چه غم از سرزنش…

غزل 19   کمان سخت که داد آن لطیف بازو را که تیر غمزه تمامست صید آهو را   هزار صید دلت پیش تیر بازآید بدین صفت که تو داری کمان ابرو را   تو خود به جوشن و برگستوان نه محتاجی که روز معرکه بر خود زره کنی مو را   دیار هند و…

غزل 18   ساقی بده آن کوزه یاقوت روان را یاقوت چه ارزد بده آن قوت روان را   اول پدر پیر خورد رطل دمادم تا مدعیان هیچ نگویند جوان را   تا مست نباشی نبری بار غم یار آری شتر مست کشد بار گران را   ای روی تو آرام دل خلق جهانی بی…