دسته: شهریار

۷۰ ‫آخر چه شد بهانة نفرین شده فلک ؟ ‫بیر سوْروشون بو قارقینمیش فلکدن ‫زین گردش زمانه و این دوز و این کلک ؟ ‫نه ایستیوْر بو قوردوغى کلکدن ؟ ‫گو این ستاره ها گذرد جمله زین اَلَک ‫دینه گئچیرت اولدوزلارى الکدن ‫بگذار تا بریزد و داغان شود زمین ‫قوْى تؤکوْلسوْن ، بو یئر اوْزى…

۷۱ اى کاش مى پریدم با باد در شتاب ‫بیر اوچئیدیم بو چیرپینان یئلینن ‫اى کاش مى دویدم همراه سیل و آب ‫باغلاشئیدیم داغدان آشان سئلینن ‫با ایل خود گریسته در آن ده خراب ‫آغلاشئیدیم اوزاق دوْشَن ائلینن ‫مى دیدم از تبار من آنجا که مانده است ؟ ‫بیر گؤرئیدیم آیریلیغى کیم سالدى ‫وین آیه…

۷۲ ‫من هم به چون تو کوه بر افکنده ام نَفَس ‫من سنون تک داغا سالدیم نَفَسى ‫فریاد من ببر به فلک ، دادِ من برس ‫سنده قئیتر ، گوْیلره سال بو سَسى ‫بر جُغد هم مباد چنین تنگ این قفس ‫بایقوشوندا دار اوْلماسین قفسى ‫در دام مانده شیرى و فریاد مى کند ‫بوردا بیر…