دسته: سعدی

غزل 318 امشب مگر به وقت نمی‌خواند این خروس عشاق بس نکرده هنوز از کنار و بوس   پستان یار در خم گیسوی تابدار چون گوی عاج در خم چوگان آبنوس   یک شب که دوست فتنه خفتست زینهار بیدار باش تا نرود عمر بر فسوس   تا نشنوی ز مسجد آدینه بانگ صبح یا…

غزل 317 بوی بهار آمد بنال ای بلبل شیرین نفس ور پایبندی همچو من فریاد می‌خوان از قفس   گیرند مردم دوستان نامهربان و مهربان هر روز خاطر با یکی ما خود یکی داریم و بس   محمول پیش آهنگ را از من بگو ای ساربان تو خواب می‌کن بر شتر تا بانگ می‌دارد جرس…

غزل 316 ساقی سیمتن چه خسبی خیز آب شادی بر آتش غم ریز   بوسه‌ای بر کنار ساغر نه پس بگردان شراب شهدآمیز   کابر آذار و باد نوروزی درفشان می‌کنند و عنبربیز   جهد کردیم تا نیالاید به خرابات دامن پرهیز   دست بالای عشق زور آورد معرفت را نماند جای ستیز   گفتم…