دسته: اپلیکیشن نینوایان

غزل 99   صبح می‌خندد و من گریه کنان از غم دوست ای دم صبح چه داری خبر از مقدم دوست   بر خودم گریه همی‌آید و بر خنده تو تا تبسم چه کنی بی‌خبر از مبسم دوست   ای نسیم سحر از من به دلارام بگوی که کسی جز تو ندانم که بود محرم…

غزل 98   گفتم مگر به خواب ببینم خیال دوست اینک علی الصباح نظر بر جمال دوست   مردم هلال عید بدیدند و پیش ما عیدست و آنک ابروی همچون هلال دوست   ما را دگر به سرو بلند التفات نیست از دوستی قامت بااعتدال دوست   زان بیخودم که عاشق صادق نباشدش پروای نفس…

غزل 97   صبحی مبارکست نظر بر جمال دوست بر خوردن از درخت امید وصال دوست   بختم نخفته بود که از خواب بامداد برخاستم به طالع فرخنده فال دوست   از دل برون شو ای غم دنیا و آخرت یا خانه جای رخت بود یا مجال دوست   خواهم که بیخ صحبت اغیار برکنم…