دسته: اپلیکیشن نینوایان

غزل 106   شادی به روزگار گدایان کوی دوست بر خاک ره نشسته به امید روی دوست   گفتم به گوشه‌ای بنشینم ولی دلم ننشیند از کشیدن خاطر به سوی دوست   صبرم ز روی دوست میسر نمی‌شود دانی طریق چیست تحمل ز خوی دوست   ناچار هر که دل به غم روی دوست داد…

غزل 105   آب حیات من است خاک سر کوی دوست گر دو جهان خرمیست ما و غم روی دوست   ولوله در شهر نیست جز شکن زلف یار فتنه در آفاق نیست جز خم ابروی دوست   داروی مشتاق چیست زهر ز دست نگار مرهم عشاق چیست زخم ز بازوی دوست   دوست به…

غزل 104   مرا تو غایت مقصودی از جهان ای دوست هزار جان عزیزت فدای جان ای دوست   چنان به دام تو الفت گرفت مرغ دلم که یاد می‌نکند عهد آشیان ای دوست   گرم تو در نگشایی کجا توانم رفت به راستان که بمیرم بر آستان ای دوست   دلی شکسته و جانی…