دسته: اپلیکیشن نینوایان

غزل 103   ز حد گذشت جدایی میان ما ای دوست بیا بیا که غلام توام بیا ای دوست   اگر جهان همه دشمن شود ز دامن تو به تیغ مرگ شود دست من رها ای دوست   سرم فدای قفای ملامتست چه باک گرم بود سخن دشمن از قفا ای دوست   به ناز…

غزل 102   تا دست‌ها کمر نکنی بر میان دوست بوسی به کام دل ندهی بر دهان دوست   دانی حیات کشته شمشیر عشق چیست سیبی گزیدن از رخ چون بوستان دوست   بر ماجرای خسرو و شیرین قلم کشید شوری که در میان منست و میان دوست   خصمی که تیر کافرش اندر غزا…

غزل 101   ای پیک پی خجسته که داری نشان دوست با ما مگو به جز سخن دل نشان دوست   حال از دهان دوست شنیدن چه خوش بود یا از دهان آن که شنید از دهان دوست   ای یار آشنا علم کاروان کجاست تا سر نهیم بر قدم ساربان دوست   گر زر…