دسته: اپلیکیشن نینوایان

شماره 574 مرا عاشق چنان باید که هر باری که برخیزد قیامت‌های پرآتش ز هر سویی برانگیزد   دلی خواهیم چون دوزخ که دوزخ را فروسوزد دو صد دریا بشوراند ز موج بحر نگریزد   ملک‌ها را چه مندیلی به دست خویش درپیچد چراغ لایزالی را چو قندیلی درآویزد   چو شیری سوی جنگ آید…

غزل 129   خسرو آنست که در صحبت او شیرینیست در بهشتست که همخوابه حورالعینیست   دولت آنست که امکان فراغت باشد تکیه بر بالش بی دوست نه بس تمکینیست   همه عالم صنم چین به حکایت گویند صنم ماست که در هر خم زلفش چینیست   روی اگر باز کند حلقه سیمین در گوش…

شماره 573 برآمد بر شجر طوطی که تا خطبه شکر گوید به بلبل کرد اشارت گل که تا اشعار برگوید   به سرو سبز وحی آمد که تا جانش بود در تن میان بندد به خدمت روز و شب‌ها این سمر گوید   همه تسبیح گویانند اگر ماهست اگر ماهی ولیکن عقل استادست او مشروحتر…