دسته: شعرا

غزل 129   خسرو آنست که در صحبت او شیرینیست در بهشتست که همخوابه حورالعینیست   دولت آنست که امکان فراغت باشد تکیه بر بالش بی دوست نه بس تمکینیست   همه عالم صنم چین به حکایت گویند صنم ماست که در هر خم زلفش چینیست   روی اگر باز کند حلقه سیمین در گوش…

شماره 573 برآمد بر شجر طوطی که تا خطبه شکر گوید به بلبل کرد اشارت گل که تا اشعار برگوید   به سرو سبز وحی آمد که تا جانش بود در تن میان بندد به خدمت روز و شب‌ها این سمر گوید   همه تسبیح گویانند اگر ماهست اگر ماهی ولیکن عقل استادست او مشروحتر…

غزل 128   چو ترک دلبر من شاهدی به شنگی نیست چو زلف پرشکنش حلقه فرنگی نیست   دهانش ار چه نبینی مگر به وقت سخن چو نیک درنگری چون دلم به تنگی نیست   به تیغ غمزه خون خوار لشکری بزنی بزن که با تو در او هیچ مرد جنگی نیست   قوی به…