دسته: سعدی

غزل 122   در من این هست که صبرم ز نکورویان نیست زرق نفروشم و زهدی ننمایم کان نیست   ای که منظور ببینی و تأمل نکنی گر تو را قوت این هست مرا امکان نیست   ترک خوبان خطا عین صوابست ولیک چه کند بنده که بر نفس خودش فرمان نیست   من دگر…

غزل 121   با فراقت چند سازم برگ تنهاییم نیست دستگاه صبر و پایاب شکیباییم نیست   ترسم از تنهایی احوالم به رسوایی کشد ترس تنهاییست ور نه بیم رسواییم نیست   مرد گستاخی نیم تا جان در آغوشت کشم بوسه بر پایت دهم چون دست بالاییم نیست   بر گلت آشفته‌ام بگذار تا در…

غزل 120   خبرت هست که بی روی تو آرامم نیست طاقت بار فراق این همه ایامم نیست   خالی از ذکر تو عضوی چه حکایت باشد سر مویی به غلط در همه اندامم نیست   میل آن دانه خالم نظری بیش نبود چون بدیدم ره بیرون شدن از دامم نیست   شب بر آنم…