دیدگاه اسلام در تولید

دیدگاه اسلام در تولید

رابطه مکتب با تولید

 در مسئله تولید دو جنبه مهم به چشم می خورد: عینی و ذاتی

در جنبه عینی (خارجی) پیرامون وسایل تولید و طبیعت و کار بحث می شود. این جنبه موضوع علم اقتصاد را تشکیل می دهد. در علم اقتصاد به کشف قوانین تولید پرداخته می شود؛ مانند بحث از قانون بازده نزولی در کشاورزی و قانون تقسیم کار که بازده محصولات را افزایش می دهد و...

مکتب اقتصادی در این زمینه نقشی ندارد. نقش مکتب در جنبه ذاتی و روانی تولید آشکار می گردد. برای روشن شدن این بعد باید به پاسخ پرسش های زیر توجه نمود:

برای چه هدفی تولید می نماییم؟ چه مقدار باید تولید کنیم؟ اصولا هدف از تولید چیست؟

چه نوع کالایی باید تولید شود؟ و آیا یک نیروی مرکزی و هماهنگ کننده برای نظارت و برنامه ریزی در امر تولید ضرورت دارد؟

اینها سؤالاتی است که مکاتب مختلف اق…

ادامه مطلب
  • 0

نقش حیازت در ثروت های منقول

نقش حیازت در ثروت های منقول  

احکام حیازت، با احکام شکار متفاوت است؛ یعنی اگر فرد از طریق حیازت پرنده ای را به تملک خویش در آورد و پس از آن حیوان به جای دیگری پرواز نماید، نفر اول حق دارد آن را برگرداند؛ زیرا حیازت حقی است که مستقیما به وجود می آید؛ به این معنی که حیازت سبب مستقیم و بلاواسطه تملک پرنده است و این امر نیاز به تملک فرصت و شرایط خاصی ندارد تا در صورت از بین رفتن آن شرایط، حق ساقط گردد. حال این سؤال مطرح است که: حق فردی در این گونه موارد وقتی که فرصت جدیدی هم برای بهره برداری فراهم نگشته است، چگونه ایجاد می شود؟

در پاسخ باید گفت: این حق مستقیم ناشی از بهره برداری فرد از فرصتی طبیعی است که خداوند در اختیار او نهاده است و مادامی که حیازت تداوم بیابد، بهره برداری نیز بلااشکال است.

بر این اساس مبدأ جدیدی به مبادی حقوق فردی افزوده می گردد که عبارت است از استفاده نمودن از ثروتی طبیعی که فرد را مجاز به بهره برداری می نماید، مادامی که به بهره برداری خویش ادامه …

ادامه مطلب
  • 0

مبنای مالکیت در ثروتهای منقول

مبنای مالکیت در ثروتهای منقول  

دانستیم که حیازت در ثروتهای منقول - از قبیل چشمه - یک عمل اقتصادی است. نکته ای که باید در نظر داشت، این است که علاوه بر حیازت، نوعی کار دیگر در مورد ثروت های منقول وجود دارد که مانند عمل احیاء در باب زمین است. به عنوان مثال صیادی که قدرت مقاومت شکار خود را از بین برده است و توان گریز را از آن ستانده، فرصت و شرایط جدیدی فراهم ساخته که صید حیوان را آسان تر می نماید. بر خلاف حیازت که هیچ گونه شرایط و امکانات تازه ای را ایجاد نمی کند. با توجه به این مطلب می توانیم مقایسه های زیر را به عمل آوریم:

- مقایسه عمل شکار و آباد کردن زمین .

- مقایسه حیازت و کشف نمودن زمین های آباد طبیعی با وجود این گاهی حیازت مقارن با ایجاد شرایط و امکانات تازه است و برخی اوقات شرایط تازه فراهم می گردد، بدون آنکه امکان حیازت باشد، مانند زدن پرنده و سقوط آن در منطقه دور از دسترس شکارچی. برخی مواقع نیز حیازت به تنهایی رخ می دهد مانند حیازت آب چشمه.

محق…
ادامه مطلب
  • 0