دسته: شعرا

غزل 173 آن که بر نسترن از غالیه خالی دارد الحق آراسته خلقی و جمالی دارد   درد دل پیش که گویم که به جز باد صبا کس ندانم که در آن کوی مجالی دارد   دل چنین سخت نباشد که یکی بر سر راه تشنه می‌میرد و شخص آب زلالی دارد   زندگانی نتوان…

غزل 172 هر آن ناظر که منظوری ندارد چراغ دولتش نوری ندارد   چه کار اندر بهشت آن مدعی را که میل امروز با حوری ندارد   چه ذوق از ذکر پیدا آید آن را که پنهان شوق مذکوری ندارد   میان عارفان صاحب نظر نیست که خاطر پیش منظوری ندارد   اگر سیمرغی اندر…

غزل 171 مگر نسیم سحر بوی یار من دارد که راحت دل امیدوار من دارد   به پای سرو درافتاده‌اند لاله و گل مگر شمایل قد نگار من دارد   نشان راه سلامت ز من مپرس که عشق زمام خاطر بی‌اختیار من دارد   گلا و تازه بهارا تویی که عارض تو طراوت گل و…