دسته: شعرا

شماره 552 چیست صلای چاشتگه خواجه به گور می‌رود دیر به خانه وارسد منزل دور می‌رود   در عوض بت گزین کزدم و مار همنشین وز تتق بریشمین سوی قبور می‌رود   شد می و نقل خوردنش عشرت و عیش کردنش سخت شکست گردنش سخت صبور می‌رود   زهره نداشت هیچ کس تا بر او…

غزل 78   امشب به راستی شب ما روز روشن است عید وصال دوست علی رغم دشمن است   باد بهشت می‌گذرد یا نسیم باغ یا نکهت دهان تو یا بوی لادن است   هرگز نباشد از تن و جانت عزیزتر چشمم که در سرست و روانم که در تن است   گردن نهم به…

غزل 77   بر من که صبوحی زده‌ام خرقه حرام است ای مجلسیان راه خرابات کدام است   هر کس به جهان خرمیی پیش گرفتند ما را غمت ای ماه پری چهره تمام است   برخیز که در سایه سروی بنشینیم کان جا که تو بنشینی بر سرو قیام است   دام دل صاحب نظرانت…