دسته: سعدی

غزل 189   آه اگر دست دل من به تمنا نرسد یا دل از چنبر عشق تو به من وانرسد   غم هجران به سویت‌تر از این قسمت کن کاین همه درد به جان من تنها نرسد   سروبالای منا گر به چمن برگذری سرو بالای تو را سرو به بالا نرسد   چون تویی…

غزل 188   به حدیث درنیایی که لبت شکر نریزد نچمی که شاخ طوبی به ستیزه برنریزد   هوس تو هیچ طبعی نپزد که سر نبازد ز پی تو هیچ مرغی نپرد که پر نریزد   دلم از غمت زمانی نتواند ار ننالد مژه یک دم آب حسرت نشکیبد ار نریزد   که نه من…

غزل 187   هشیار کسی باید کز عشق بپرهیزد وین طبع که من دارم با عقل نیامیزد   آن کس که دلی دارد آراسته معنی گر هر دو جهان باشد در پای یکی ریزد   گر سیل عقاب آید شوریده نیندیشد ور تیر بلا بارد دیوانه نپرهیزد   آخر نه منم تنها در بادیه سودا…