نویسنده: حامد امجدیان

غزل 250 خوبرویان جفاپیشه وفا نیز کنند به کسان درد فرستند و دوا نیز کنند   پادشاهان ملاحت چو به نخجیر روند صید را پای ببندند و رها نیز کنند   نظری کن به من خسته که ارباب کرم به ضعیفان نظر از بهر خدا نیز کنند   عاشقان را ز بر خویش مران تا…

غزل 249 این جا شکری هست که چندین مگسانند یا بوالعجبی کاین همه صاحب هوسانند   بس در طلبت سعی نمودیم و نگفتی کاین هیچ کسان در طلب ما چه کسانند   ای قافله سالار چنین گرم چه رانی آهسته که در کوه و کمر بازپسانند   صد مشعله افروخته گردد به چراغی این نور…

غزل 248 شوخی مکن ای یار که صاحب نظرانند بیگانه و خویش از پس و پیشت نگرانند   کس نیست که پنهان نظری با تو ندارد من نیز بر آنم که همه خلق بر آنند   اهل نظرانند که چشمی به ارادت با روی تو دارند و دگر بی بصرانند   هر کس غم دین…