نویسنده: حامد امجدیان

  یکی از ملوکِ عَجَم طبیبی حاذق به خدمتِ مصطفی، صلّی‌ الله‌ُ عَلَیْه‌ِ و سَلَّمَ، فرستاد. سالی در دیارِ عرب بود و کسی تَجْرِبه پیشِ او نیاورد و معالجه از وی در‌نخواست. پیشِ پیغمبر آمد و گله کرد که: مر این بنده را برای معالجتِ اصحاب فرستاده‌اند و در این مدّت کسی التفاتی نکرد تا…

  سَحْبانِ وائِل را در فصاحت بی‌نظیر نهاده‌اند، به حکمِ آن که بر سرِ جمع، سالی سخن گفتی؛ لفظی مکرّر نکردی وگر همان اتفاق افتادی به عبارتی دیگر بگفتی. وز جملهٔ آدابِ نُدَماءِ ملوک یکی این است: سخن گرچه دلبند و شیرین بود سزاوارِ تصدیق و تحسین بود چو یک بار گفتی، مگو باز پس…

  زمین را ز آسمان نثار است و آسمان را از زمین غبار. کلُّ اِناءٍ یَتَرشَّحُ بِما فیهِ. گرت خوی من آمد ناسزاوار تو خوی نیک خویش از دست مگذار بازنویسی حکایت سعدی (تأثیر همنشینی) به زبان ساده و امروزی   همانطور که زمین از آسمان آب می‌گیرد و آسمان از زمین غبار، انسان‌ها هم…