حکایت شماره 82

 

گه اندر نعمتی مغرور و غافل
گه اندر تنگ دستی خسته و ریش

چو در سرا و ضرّا حالت این است
ندانم کی به حق پردازی از خویش


دیدگاه‌ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *