۲۴۳. زلف او بر رخ چو جولان می‌کند

غزل 243

زلف او بر رخ چو جولان می‌کند

مشک را در شهر ارزان می‌کند

 

جوهری عقل در بازار حسن

قیمت لعلش به صد جان می‌کند

 

آفتاب حسن او تا شعله زد

ماه رخ در پرده پنهان می‌کند

 

من همه قصد وصالش می‌کنم

وان ستمگر عزم هجران می‌کند

 

گر نمکدان پرشکر خواهی مترس

تلخیی کان شکرستان می‌کند

 

تیر مژگان و کمان ابروش

عاشقان را عید قربان می‌کند

 

از وفاها هر چه بتوان می‌کنم

وز جفاها هر چه نتوان می‌کند


دیدگاه‌ها

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *