۱۹
حیدربابا ، چو غرصة خورشید شد نهان
حیدربابا ، کندین گوْنى باتاندا
خوردند شام خود که بخوابند کودکان
اوشاقلارون شامین ئییوب ، یاتاندا
وز پشتِ ابر غمزه کند ماه آسمان
آى بولوتدان چیخوب ، قاش-گؤز آتاندا
از غصّه هاى بى حدِ ما قصّه ساز کن
بیزدن ده بیر سن اوْنلارا قصّه ده
چشمان خفته را تو بدان غصّه باز کن
قصّه میزده چوخلى غم و غصّه ده
دیدگاهتان را بنویسید