دسته: غزل

غزل شماره 149   خدمت شمس حق و دین یادگارت ساقیا باده گردان چیست آخر داردارت ساقیا   ساقی گلرخ ز می این عقل ما را خار نه تا بگردد جمله گل این خارخارت ساقیا   جام چون طاووس پران کن به گرد باغ بزم تا چو طاووسی شود این زهر و مارت ساقیا  …

غزل شماره 148   از پی شمس حق و دین دیده گریان ما از پی آن آفتابست اشک چون باران ما   کشتی آن نوح کی بینیم هنگام وصال چونک هستی‌ها نماند از پی طوفان ما   جسم ما پنهان شود در بحر باد اوصاف خویش رو نماید کشتی آن نوح بس پنهان ما  …

غزل شماره 147   آخر از هجران به وصلش دررسیدستی دلا صد هزاران سر سر جان شنیدستی دلا   از ورای پرده‌ها تو گشته‌ای چون می از او پرده خوبان مه رو را دریدستی دلا   از قوام قامتش در قامت تو کژ بماند همچو چنگ از بهر سرو تر خمیدستی دلا   ز آن…