دسته: غزل

غزل شماره 152 دوش آن جانان ما افتان و خیزان یک قبا مست آمد با یکی جامی پر از صرف صفا   جام می می‌ریخت ره ره زانک مست مست بود خاک ره می‌گشت مست و پیش او می‌کوفت پا   صد هزاران یوسف از حسنش چو من حیران شده ناله می‌کردند کی پیدای پنهان…

غزل شماره 151   درد شمس الدین بود سرمایه درمان ما بی سر و سامان عشقش بود سامان ما   آن خیال جان فزای بخت ساز بی‌نظیر هم امیر مجلس و هم ساقی گردان ما   در رخ جان بخش او بخشیدن جان هر زمان گشته در مستی جان هم سهل و هم آسان ما…

غزل شماره 150   درد شمس الدین بود سرمایه درمان ما بی سر و سامان عشقش بود سامان ما   آن خیال جان فزای بخت ساز بی‌نظیر هم امیر مجلس و هم ساقی گردان ما   در رخ جان بخش او بخشیدن جان هر زمان گشته در مستی جان هم سهل و هم آسان ما…