دسته: مولانا

شماره 344   به جان تو که سوگند عظیمست که جانم بی‌تو دربند عظیمست   اگر چه خضر سیرآب حیاتست به لعلت آرزومند عظیمست   سخن‌ها دارم از تو با تو بسیار ولی خاموشیم پند عظیمست   هر آن کز بیم تو خاموش باشد اگر چه خر خردمند عظیمست   هر آن کس کو هنر…

شماره 343   ز همراهان جدایی مصلحت نیست سفر بی‌روشنایی مصلحت نیست   چو ملک و پادشاهی دیده باشی پس شاهی گدایی مصلحت نیست   شما را بی‌شما می‌خواند آن یار شما را این شمایی مصلحت نیست   چو خوان آسمان آمد به دنیا از این پس بی‌نوایی مصلحت نیست   در این مطبخ که…

شماره 342   مرا چون تا قیامت یار اینست خراب و مست باشم کار اینست   ز کار و کسب ماندم کسبم اینست رخا زر زن تو را دینار اینست   نه عقلی ماند و نی تمیز و نی دل چه چاره فعل آن دیدار اینست   گل صدبرگ دید آن روی خوبش به بلبل…