دسته: مولانا

شماره 347   قرار زندگانی آن نگارست کز او آن بی‌قراری برقرارست   مرا سودای تو دامن گرفته‌ست که این سودا نه آن سودای پارست   منم سوزان در آتش‌های نو نو مرا با یارکان اکنون چه کارست   همی‌نالد درون از بی‌قراری بدان ماند که آن جان نگارست   چو از یاری تو را…

شماره 346   شنیدم مر مرا لطفت دعا گفت برای بنده خود لطف‌ها گفت   چه گویم من مکافات تو ای جان که نیکی تو را جانا خدا گفت   ولیکن جان این کمتر دعاگو همه شب روی ماهت را دعا گفت

شماره 345   بگو ای یار همراز این چه شیوه‌ست دگرگون گشته‌ای باز این چه شیوه‌ست   عجب ترک خوش رنگ این چه رنگست عجب ای چشم غماز این چه شیوه‌ست   دگربار این چه دامست و چه دانه‌ست که ما را کشتی از ناز این چه شیوه‌ست   دریدی پرده ما این چه پرده‌ست…