دسته: شهریار

۴۹ ‫دنیا همه دروغ و فسون و فسانه شد ‫حیدربابا ، دوْنیا یالان دوْنیادى ‫کشتیّ عمر نوح و سلیمان روانه شد ‫سلیماننان ، نوحدان قالان دوْنیادى ‫ناکام ماند هر که در این آشیانه شد ‫اوغول دوْغان ، درده سالان دوْنیادى ‫بر هر که هر چه داده از او ستانده است ‫هر کیمسَیه هر نه وئریب…

۵۰ ‫حیدربابا ، گروه رفیقان و دوستان ‫حیدربابا ، یار و یولداش دؤندوْلر ‫برگشته یک یک از من و رفتند بى نشان ‫بیر-بیر منى چؤلده قوْیوب ، چؤندوْلر ‫مُرد آن چراغ و چشمه بخشکید همچنان ‫چشمه لریم ، چیراخلاریم ، سؤندوْلر خورشید رفت روى جهان را گرفت غم ‫یامان یئرده گؤن دؤندى ، آخشام اوْلدى…

۵۱ ‫قِپچاق رفتم آن شب من با پسر عمو ‫عم اوْغلینان گئدن گئجه قیپچاغا ‫اسبان به رقص و ماه درآمد ز روبرو ‫آى کى چیخدى ، آتلار گلدى اوْیناغا ‫خوش بود ماهتاب در آن گشتِ کو به کو ‫دیرماشیردیق ، داغلان آشیردیق داغا ‫اسب کبودِ مش ممى خان رقص جنگ کرد ‫مش ممى خان گؤى…