دسته: گلستان

حکایت هشتاد و هشتم   گدای نیک انجام به از پادشای بد فرجام

حکایت هشتاد و نهم   زمین را ز آسمان نثار است و اسمان را از زمین غبار. کلُّ اِناءِ یَتَرشّحُ بما فیه

حکایت نودم   حق جل و علا می‌بیند و می‌پوشد و همسایه نمی‌بیند و می‌خروشد عوذ بالله اگر خلق غیب دان بودی کسی به حال خود از دست کس نیاسودی دو نان نخورند و گوش دارند گویند امید به که خورده