دسته: غزل

غزل56   ای کآب زندگانی من در دهان توست تیر هلاک ظاهر من در کمان توست   گر برقعی فرونگذاری بدین جمال در شهر هر که کشته شود در ضمان توست   تشبیه روی تو نکنم من به آفتاب کاین مدح آفتاب نه تعظیم شان توست   گر یک نظر به گوشهٔ چشم ارادتی با…

غزل 55   مجنون عشق را دگر امروز حالت است کاسلام دین لیلی و دیگر ضلالت است   فرهاد را از آن چه که شیرین ترش کند این را شکیب نیست گر آن را ملالت است   عذرا که نانوشته بخواند حدیث عشق داند که آب دیدهٔ وامق رسالت است   مطرب همین طریق غزل…

غزل 54   سرو چمن پیش اعتدال تو پست است روی تو بازار آفتاب شکسته‌ست   شمع فلک با هزار مشعل انجم پیش وجودت چراغ بازنشسته‌ست   توبه کند مردم از گناه به شعبان در رمضان نیز چشم‌های تو مست است   این همه زورآوری و مردی و شیری مرد ندانم که از کمند تو…