دسته: سعدی

غزل 180 انصاف نبود آن رخ دلبند نهان کرد زیرا که نه روییست کز او صبر توان کرد   امروز یقین شد که تو محبوب خدایی کز عالم جان این همه دل با تو روان کرد   مشتاق تو را کی بود آرام و صبوری هرگز نشنیدم که کسی صبر ز جان کرد   تا…

غزل 179 کیست آن ماه منور که چنین می‌گذرد تشنه جان می‌دهد و ماء معین می‌گذرد   سرو اگر نیز تحول کند از جای به جای نتوان گفت که زیباتر از این می‌گذرد   حور عین می‌گذرد در نظر سوختگان یا مه چارده یا لعبت چین می‌گذرد   کام از او کس نگرفتست مگر باد…

غزل 178 کیست آن فتنه که با تیر و کمان می‌گذرد وان چه تیرست که در جوشن جان می‌گذرد   آن نه شخصی که جهانیست پر از لطف و کمال عمر ضایع مکن ای دل که جهان می‌گذرد   آشکارا نپسندد دگر آن روی چو ماه گر بداند که چه بر خلق نهان می‌گذرد  …