دسته: شعرا

غزل    ۳۶۳   دردم از يار است و درمان نيز هم دل فدای او شد و جان نيز هم   اين که می‌گويند آن خوشتر ز حسن يار ما اين دارد و آن نيز هم   ياد باد آن کو به قصد خون ما عهد را بشکست و پيمان نيز هم   دوستان در پرده…

غزل    ۳۶۲   ديدار شد ميسر و بوس و کنار هم از بخت شکر دارم و از روزگار هم   زاهد برو که طالع اگر طالع من است جامم به دست باشد و زلف نگار هم   ما عيب کس به مستی و رندی نمی‌کنيم لعل بتان خوش است و می خوشگوار هم   ای…

غزل    ۳۶۱   آن که پامال جفا کرد چو خاک راهم خاک می‌بوسم و عذر قدمش می‌خواهم   من نه آنم که ز جور تو بنالم حاشا بنده معتقد و چاکر دولتخواهم   بسته‌ام در خم گيسوی تو اميد دراز آن مبادا که کند دست طلب کوتاهم   ذره خاکم و در کوی توام جای…