دسته: شعرا

3 چون چارتاق را فِکنَد باد نوبهار ‫بایرام یئلى چارداخلارى ییخاندا ‫نوروزگُلى و قارچیچگى گردد آشکار ‫نوْروز گوْلى ، قارچیچکى چیخاندا بفشارد ابر پیرهن خود به مَرغزار آغ بولوتلار کؤینکلرین سیخاندا از ما هر آنکه یاد کند بى گزند باد ‫بیزدن ده بیر یاد ائلییه ن ساغ اوْلسون ‫گو : درد ما چو کوه بزرگ…

‫4   حیدربابا چو داغ کند پشتت آفتاب ‫حیدربابا ، گوْن دالووى داغلاسین ! رخسار تو بخندد و جوشد ز چشمه آب ‫اوْزوْن گوْلسوْن ، بولاخلارون آغلاسین ! یک دسته گُل ببند براى منِ خراب اوشاخلارون بیر دسته گوْل باغلاسین ! ‫بسپار باد را که بیارد به کوى من یئل گلنده ، وئر گتیرسین بویانا…

5   حیدربابا ، همیشه سر تو بلند باد حیدربابا ، سنوْن اوْزوْن آغ اوْلسون ! ‫از باغ و چشمه دامن تو فرّه مند باد ‫دؤرت بیر یانون بولاغ او ْلسون باغ اوْلسون !  ‫از بعدِ ما وجود تو دور از گزند باد ‫بیزدن سوْرا سنوْن باشون ساغ اوْلسون ! ‫دنیا همه قضا و قدر…