دسته: اپلیکیشن نینوایان

غزل 35   دوست دارم که بپوشی رخ همچون قمرت تا چو خورشید نبینند به هر بام و درت   جرم بیگانه نباشد که تو خود صورت خویش گر در آیینه ببینی برود دل ز برت   جای خنده‌ست سخن گفتن شیرین پیشت کآب شیرین چو بخندی برود از شکرت   راه آه سحر از…

شماره 515 خانه دل باز کبوتر گرفت مشغله و بقر بقو درگرفت   غلغل مستان چو به گردون رسید کرکس زرین فلک پر گرفت   بوطربون گشت مه و مشتری زهره مطرب طرب از سر گرفت   خالق ارواح ز آب و ز گل آینه‌ای کرد و برابر گرفت   ز آینه صد نقش شد…

غزل 34   دل هر که صید کردی نکشد سر از کمندت نه دگر امید دارد که رها شود ز بندت   به خدا که پرده از روی چو آتشت برافکن که به اتفاق بینی دل عالمی سپندت   نه چمن شکوفه‌ای رست چو روی دلستانت نه صبا صنوبری یافت چو قامت بلندت   گرت…