دسته: اپلیکیشن نینوایان

غزل 77   بر من که صبوحی زده‌ام خرقه حرام است ای مجلسیان راه خرابات کدام است   هر کس به جهان خرمیی پیش گرفتند ما را غمت ای ماه پری چهره تمام است   برخیز که در سایه سروی بنشینیم کان جا که تو بنشینی بر سرو قیام است   دام دل صاحب نظرانت…

شماره 551 جان و جهان چو روی تو در دو جهان کجا بود گر تو ستم کنی به جان از تو ستم روا بود   چون همه سوی نور تست کیست دورو به عهد تو چون همه رو گرفته‌ای روی دگر کجا بود   آنک بدید روی تو در نظرش چه سرد شد گنج که…

غزل 76   یارا بهشت صحبت یاران همدمست دیدار یار نامتناسب جهنمست   هر دم که در حضور عزیزی برآوری دریاب کز حیات جهان حاصل آن دمست   نه هر که چشم و گوش و دهان دارد آدمیست بس دیو را که صورت فرزند آدمست   آنست آدمی که در او حسن سیرتی یا لطف…