دسته: اپلیکیشن نینوایان

غزل 109   بیا بیا که مرا با تو ماجرایی هست بگوی اگر گنهی رفت و گر خطایی هست   روا بود که چنین بی‌حساب دل ببری مکن که مظلمه خلق را جزایی هست   توانگران را عیبی نباشد ار وقتی نظر کنند که در کوی ما گدایی هست   به کام دشمن و بیگانه…

غزل 108   مرا خود با تو چیزی در میان هست و گر نه روی زیبا در جهان هست   وجودی دارم از مهرت گدازان وجودم رفت و مهرت همچنان هست   مبر ظن کز سرم سودای عشقت رود تا بر زمینم استخوان هست   اگر پیشم نشینی دل نشانی و گر غایب شوی در…

غزل 107   صبحدم خاکی به صحرا برد باد از کوی دوست بوستان در عنبر سارا گرفت از بوی دوست   دوست گر با ما بسازد دولتی باشد عظیم ور نسازد می‌بباید ساختن با خوی دوست   گر قبولم می‌کند مملوک خود می‌پرورد ور براند پنجه نتوان کرد با بازوی دوست   هر که را…