دسته: اپلیکیشن نینوایان

غزل 128   چو ترک دلبر من شاهدی به شنگی نیست چو زلف پرشکنش حلقه فرنگی نیست   دهانش ار چه نبینی مگر به وقت سخن چو نیک درنگری چون دلم به تنگی نیست   به تیغ غمزه خون خوار لشکری بزنی بزن که با تو در او هیچ مرد جنگی نیست   قوی به…

شماره 572 ورای پرده جانت دلا خلقان پنهانند ز زخم تیغ فردیت همه جانند و بی‌جانند   تو از نقصان و از بیشی نگویی چند اندیشی درآ در دین بی‌خویشی که بس بی‌خویش خویشانند   چه دریاها که می‌نوشند چو دریاها همی‌جوشند اگر چه خود که خاموشند دانااند و می‌دانند   در آن دریای پرمرجان…

غزل 127   دل نماندست که گوی خم چوگان تو نیست خصم را پای گریز از سر میدان تو نیست   تا سر زلف پریشان تو در جمع آمد هیچ مجموع ندانم که پریشان تو نیست   در تو حیرانم و اوصاف معانی که تو راست و اندر آن کس که بصر دارد و حیران…