دسته: اپلیکیشن نینوایان

غزل 32   معلمت همه شوخی و دلبری آموخت جفا و ناز و عتاب و ستمگری آموخت   غلام آن لب ضحاک و چشم فتانم که کید سحر به ضحاک و سامری آموخت   تو بت چرا به معلم روی که بتگر چین به چین زلف تو آید به بتگری آموخت   هزار بلبل دستان…

غزل 31   چه فتنه بود که حسن تو در جهان انداخت که یک دم از تو نظر بر نمی‌توان انداخت   بلای غمزه نامهربان خون خوارت چه خون که در دل یاران مهربان انداخت   ز عقل و عافیت آن روز بر کران ماندم که روزگار حدیث تو در میان انداخت   نه باغ…

شماره 512 صبر مرا آینه بیماریست آینه عاشق غمخواریست   درد نباشد ننماید صبور که دل او روشن یا تاریست   آینه جویی‌ست نشان جمال که رخم از عیب و کلف عاریست   ور کلفی باشد عاریتیست قابل داروست و تب افشاریست   آینه رنج ز فرعون دور کان رخ او رنگی و زنگاریست  …