دسته: اپلیکیشن نینوایان

غزل 57   هر صبحدم نسیم گل از بوستان توست الحان بلبل از نفس دوستان توست   چون خضر دید آن لب جان بخش دلفریب گفتا که آب چشمهٔ حیوان دهان توست   یوسف به بندگیت کمر بسته بر میان بودش یقین که ملک ملاحت از آن توست   هر شاهدی که در نظر آمد…

غزل56   ای کآب زندگانی من در دهان توست تیر هلاک ظاهر من در کمان توست   گر برقعی فرونگذاری بدین جمال در شهر هر که کشته شود در ضمان توست   تشبیه روی تو نکنم من به آفتاب کاین مدح آفتاب نه تعظیم شان توست   گر یک نظر به گوشهٔ چشم ارادتی با…

غزل 55   مجنون عشق را دگر امروز حالت است کاسلام دین لیلی و دیگر ضلالت است   فرهاد را از آن چه که شیرین ترش کند این را شکیب نیست گر آن را ملالت است   عذرا که نانوشته بخواند حدیث عشق داند که آب دیدهٔ وامق رسالت است   مطرب همین طریق غزل…