دسته: اپلیکیشن نینوایان

غزل 75   کارم چو زلف یار پریشان و درهمست پشتم به سان ابروی دلدار پرخمست   غم شربتی ز خون دلم نوش کرد و گفت این شادی کسی که در این دور خرمست   تنها دل منست گرفتار در غمان یا خود در این زمانه دل شادمان کمست   زین سان که می‌دهد دل…

غزل 74   شراب از دست خوبان سلسبیلست و گر خود خون میخواران سبیلست   نمی‌دانم رطب را چاشنی چیست همی‌بینم که خرما بر نخیلست   نه وسمست آن به دلبندی خضیبست نه سرمست آن به جادویی کحیلست   سرانگشتان صاحب دل فریبش نه در حنا که در خون قتیلست   الا ای کاروان محمل…

غزل 73   دیده از دیدار خوبان برگرفتن مشکلست هر که ما را این نصیحت می‌کند بی‌حاصلست   یار زیبا گر هزارت وحشت از وی در دلست بامدادان روی او دیدن صباح مقبلست   آن که در چاه زنخدانش دل بیچارگان چون ملک محبوس در زندان چاه بابلست   پیش از این من دعوی پرهیزگاری…