دسته: اپلیکیشن نینوایان

غزل 88   با خردمندی و خوبی پارسا و نیکخوست صورتی هرگز ندیدم کاین همه معنی در اوست   گر خیال یاری اندیشند باری چون تو یار یا هوای دوستی ورزند باری چون تو دوست   خاک پایش بوسه خواهم داد آبم گو ببر آبروی مهربانان پیش معشوق آب جوست   شاهدش دیدار و گفتن…

غزل 87   گر کسی سرو شنیده‌ست که رفته‌ست این است یا صنوبر که بناگوش و برش سیمین است   نه بلندیست به صورت که تو معلوم کنی که بلند از نظر مردم کوته‌بین است   خواب در عهد تو در چشم من آید هیهات عاشقی کار سری نیست که بر بالین است   همه…

غزل 86   بخت جوان دارد آن که با تو قرینست پیر نگردد که در بهشت برینست   دیگر از آن جانبم نماز نباشد گر تو اشارت کنی که قبله چنینست   آینه‌ای پیش آفتاب نهادست بر در آن خیمه یا شعاع جبینست   گر همه عالم ز لوح فکر بشویند عشق نخواهد شدن که…