دسته: اپلیکیشن نینوایان

غزل 112   زهی رفیق که با چون تو سروبالاییست که از خدای بر او نعمتی و آلاییست   هر آن که با تو دمی یافتست در همه عمر نیافتست اگرش بعد از آن تمناییست   هر آن که رای تو معلوم کرد و دیگربار برای خود نفسی می‌زند نه بس راییست   نه عاشقست…

غزل 111   مشنو ای دوست که غیر از تو مرا یاری هست یا شب و روز به جز فکر توام کاری هست   به کمند سر زلفت نه من افتادم و بس که به هر حلقه موییت گرفتاری هست   گر بگویم که مرا با تو سر و کاری نیست در و دیوار گواهی…

شماره 567 نباشد عیب پرسیدن تو را خانه کجا باشد نشانی ده اگر یابیم وان اقبال ما باشد   تو خورشید جهان باشی ز چشم ما نهان باشی تو خود این را روا داری وانگه این روا باشد   نگفتی من وفادارم وفا را من خریدارم ببین در رنگ رخسارم بیندیش این وفا باشد  …