دسته: شعرا

غزل    ۲۸۹   مجمع خوبی و لطف است عذار چو مهش ليکنش مهر و وفا نيست خدايا بدهش   دلبرم شاهد و طفل است و به بازی روزی بکشد زارم و در شرع نباشد گنهش   من همان به که از او نيک نگه دارم دل که بد و نيک نديده‌ست و ندارد نگهش  …

غزل    ۲۸۸   کنار آب و پای بيد و طبع شعر و ياری خوش معاشر دلبری شيرين و ساقی گلعذاری خوش   الا ای دولتی طالع که قدر وقت می‌دانی گوارا بادت اين عشرت که داری روزگاری خوش   هر آن کس را که در خاطر ز عشق دلبری باريست سپندی گو بر آتش نه…

غزل    ۲۴۱   معاشران ز حريف شبانه ياد آريد حقوق بندگی مخلصانه ياد آريد   به وقت سرخوشی از آه و ناله عشاق به صوت و نغمه چنگ و چغانه ياد آريد   چو لطف باده کند جلوه در رخ ساقی ز عاشقان به سرود و ترانه ياد آريد   چو در ميان مراد آوريد…