دسته: شعرا
-
۷۱
۷۱ اى کاش مى پریدم با باد در شتاب بیر اوچئیدیم بو چیرپینان یئلینن اى کاش مى دویدم همراه سیل و آب باغلاشئیدیم داغدان آشان سئلینن با ایل خود گریسته در آن ده خراب آغلاشئیدیم اوزاق دوْشَن ائلینن مى دیدم از تبار من آنجا که مانده است ؟ بیر گؤرئیدیم آیریلیغى کیم سالدى وین آیه…
-
۷۲
۷۲ من هم به چون تو کوه بر افکنده ام نَفَس من سنون تک داغا سالدیم نَفَسى فریاد من ببر به فلک ، دادِ من برس سنده قئیتر ، گوْیلره سال بو سَسى بر جُغد هم مباد چنین تنگ این قفس بایقوشوندا دار اوْلماسین قفسى در دام مانده شیرى و فریاد مى کند بوردا بیر…
-
۷۳
۷۳ تا خون غیرت تو بجوشد ز کوهسار حیدربابا ، غیرت قانون قاینارکن تا پَر گرفته باز و عقابت در آن کنار قره قوشلار سنن قوْپوپ ، قالخارکن با تخته سنگهایت به رقصند و در شکار اوْ سیلدیریم داشلارینان اوْینارکن برخیز و نقش همّت من در سما نگر قوْزان ، منیم همّتیمى اوْردا گؤر برگَرد…