دسته: شعرا

  • ۵۶

    ۵۶ ‫مجدالسّادات خندة خوش مى زند چو باغ ‫مجدالسّادات گوْلردى باغلارکیمى ‫چون ابر کوهسار بغُرّد به باغ و راغ ‫گوْروْلدردى بولوتلى داغلارکیمى ‫حرفش زلال و روشن چون روغن چراغ ‫سؤز آغزیندا اریردى یاغلارکیمى ‫با جَبهتِ گشاده ، خردمند دیه بود ‫آلنى آچیق ، یاخشى درین قاناردى ‫چشمان سبز او به زمرّد شبیه بود ‫یاشیل گؤزلر…

  • ۵۷

    ۵۷ آن سفره هاى باز پدر یاد کردنى است ‫منیم آتام سفره لى بیر کیشییدى ‫آن یاریش به ایل من انشا کردنى است ‫ائل الیندن توتماق اوْنون ایشییدى ‫روحش به یاد نیکى او شاد کردنى است ‫گؤزللرین آخره قالمیشییدى ‫وارونه گشت بعدِ پدر کار روزگار ‫اوْننان سوْرا دؤنرگه لر دؤنوْبلر ‫خاموش شد چراغ محبت در…

  • ۵۸

    ۵۸ ‫بشنو ز میرصالح و دیوانه بازیش ‫میرصالحین دلى سوْلوق ائتمه سى ‫سید عزیز و شاخسى و سرفرازیش ‫میر عزیزین شیرین شاخسِى گئتمه سى ‫میرممّد و نشستن و آن صحنه سازیش ‫میرممّدین قورولماسى ، بیتمه سى امروز گفتنم همه افسانه است و لاف ‫ایندى دئسک ، احوالاتدى ، ناغیلدى ‫بگذشت و رفت و گم شد…