دسته: شعرا
-
۱۵
۱۵ داشلى بُولاخ مباد پُر از سنگ و خاک و خَس داشلى بولاخ داش-قومونان دوْلماسین ! پژمرده هم مباد گل وغنچه یک نَفس باخچالارى سارالماسین ، سوْلماسین ! از چشمه سارِ او نرود تشنه هیچ کس اوْردان کئچن آتلى سوسوز اولماسین ! اى چشمه ، خوش به حال تو کانجا روان شدى دینه : بولاخ…
-
۱۶
۱۶ حیدربابا ، ز صخره و سنگت به کوهسار حیدر بابا ، داغین ، داشین ، سره سى کبکت به نغمه ، وز پیِ او جوجه رهسپار کهلیک اوْخور ، دالیسیندا فره سى از برّة سفید و سیه ، گله بى شمار قوزولارین آغى ، بوْزى ، قره سى اى کاش گام مى زدم آن…
-
۱۷
۱۷ در پهندشتِ سُولى یِئر ، آن رشک آفتاب حیدر بابا ، سولى یئرین دوْزوْنده جوشنده چشمه ها ز چمنها ، به پیچ و تاب بولاخ قئنیر چاى چمنین گؤزونده بولاغ اوْتى شناورِ سرسبز روى آب بولاغ اوْتى اوْزَر سویون اوْزوْنده زیبا پرندگان چون از آن دشت بگذرند گؤزل قوشلار اوْردان گلیب ، گئچللر خلوت…