دسته: شعرا

غزل 287 نه چندان آرزومندم که وصفش در بیان آید و گر صد نامه بنویسم حکایت بیش از آن آید   مرا تو جان شیرینی به تلخی رفته از اعضا الا ای جان به تن بازآ و گر نه تن به جان آید   ملامت‌ها که بر من رفت و سختی‌ها که پیش آمد گر…

غزل 286 اگر آن عهدشکن با سر میثاق آید جان رفته‌ست که با قالب مشتاق آید   همه شب‌های جهان روز کند طلعت او گر چو صبحیش نظر بر همه آفاق آید   هر غمی را فرجی هست ولیکن ترسم پیش از آنم بکشد زهر که تریاق آید   بندگی هیچ نکردیم و طمع می‌داریم…

غزل 285 کاروانی شکر از مصر به شیراز آید اگر آن یار سفرکرده ما بازآید   گو تو بازآی که گر خون منت در خورد است پیشت آیم چو کبوتر که به پرواز آید   نام و ننگ و دل و دین گو برود این مقدار چیست تا در نظر عاشق جانباز آید   من…