دسته: شعرا

غزل 4   اگر تو فارغی از حال دوستان یارا فراغت از تو میسر نمی‌شود ما را   تو را در آینه دیدن جمال طلعت خویش بیان کند که چه بودست ناشکیبا را   بیا که وقت بهارست تا من و تو به هم به دیگران بگذاریم باغ و صحرا را   به جای سرو…

غزل 3   روی تو خوش می‌نماید آینه ما کآینه پاکیزه است و روی تو زیبا   چون می روشن در آبگینه صافی خوی جمیل از جمال روی تو پیدا   هر که دمی با تو بود یا قدمی رفت از تو نباشد به هیچ روی شکیبا   صید بیابان سر از کمند بپیچد ما…

غزل 2 ای نفس خرم باد صبا از بر یار آمده‌ای مرحبا   قافله شب چه شنیدی ز صبح مرغ سلیمان چه خبر از سبا   بر سر خشمست هنوز آن حریف یا سخنی می‌رود اندر رضا   از در صلح آمده‌ای یا خلاف با قدم خوف روم یا رجا   بار دگر گر به…