دسته: شعرا

غزل 82   هزار سختی اگر بر من آید آسان است که دوستی و ارادت هزار چندان است   سفر دراز نباشد به پای طالب دوست که خار دشت محبت گل است و ریحان است   اگر تو جور کنی جور نیست تربیتست و گر تو داغ نهی داغ نیست درمان است   نه آبروی…

شماره 557 دل چو بدید روی تو چون نظرش به جان بود جان ز لبت چو می‌کشد خیره و لب گزان بود   تن برود به پیش دل کاین همه را چه می‌کنی گوید دل که از مهی کز نظرت نهان بود   جز رخ دل نظر مکن جز سوی دل گذر مکن زانک به…

غزل 81   چه روی است آن که پیش کاروان است مگر شمعی به دست ساروان است   سلیمان است گویی در عماری که بر باد صبا تختش روان است   جمال ماه پیکر بر بلندی بدان ماند که ماه آسمان است   بهشتی صورتی در جوف محمل چو برجی کآفتابش در میان است  …